တနဂၤေႏြ တစ္ရက္

“မီးမီး.. နင္ခုထိအိပ္တုန္းလား.. ထေတာ့ေရခ်ဳိးေတာ့ေလ.. ၿပီးရင္ေနာက္က်မယ္.. အန္တီတို႕ဆီသာလာခဲ့ေတာ့ ဟန္နီနဲ႔ သူ႕အေဖက ဓါတ္ပံုသြားရိုက္တယ္ log one ကို.. ဟန္နီ P1 အပ္ဖို႕လိုေနလို႔.. အဲ့ဒီကေနၿပန္လာမွ မီးမီးကို ဝင္ေခၚရင္ ေနာက္က်ေနမယ္.. boatက ၂ နာရီတဲ့.. ကားကေတာ့ ၂ စီးနဲ႕သြားမွာ.. ေအး... ေနအံုး passport မေမ့နဲ႔ေနာ္.. လိုလိုပိုပိုေပါ့..” ဟူး.... ဘာေတြမွာသြားမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး.. စံုစိေနတာပဲး.. နာရီထၾကည့္ေတာ့ ၁၁း၃၅ ရွိၿပီ..မၿဖစ္ဘူးထမွ.. ငါေရခ်ိဳးတာကလည္းၾကာတယ္ဆိုၿပီး မနည္းထရတယ္.. ဆက္အိပ္ခ်င္ေနေသးတာ.. ေတာ္ပါေသးတယ္.. အဝတ္အစားေတြ ကိုေတာ့ မေန႔ည ကတည္းကထည့္ထားလို႔.. passport ကေဖေဖ့ ဆီမွာ..ေဖေဖ့ဆီ တစ္ခါ ဖုန္းဆက္ရေသးတယ္. ဘယ္နားထားမွန္းမသိလို႔.. (ေအာ္... ေၿပာဖို႔ေမ့ေနတယ္..ဒီလိုၿပင္ဆင္ေနလို႔ ခရီးေဝးသြားမယ္မထင္နဲ႔.. ပင္လယ္ထဲးအေပ်ာ္ Boat သြားစီးမွာ.. သြားမယ့္ေနရာက ဂ်ိဳဟိုးနားဆိုေတာ့.. မေလးရွာေရပိုင္နက္ေရာက္လို႔ ရဲးကလာစစ္ရင္ passport ျပရေအာင္လို႔ .. အကၤ်ီေတြထည့္သြားတာေတာ့ မင္းသမီးဆိုေတာ့ အဝတ္အစားအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ဓါတ္ပံုရိုက္ရေအာင္လို႔ထည့္ထားတာ.. ထည့္တာမွ.. တစ္လခရီးသြားမယ့္သူေတာင္ မမီးေလာက္ပါမွာမဟုတ္ဘူး.. ဟဟ) ေရခ်ိဳးၿပီး ဟိုဟာ ဒီဟာေလွ်ာက္လုပ္ ္ၿပင္ဆင္ေနတာနဲ႕ကို ေန႕လည္ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေနၿပီ.. Chaw Cho Kong ကို ၁ နာရီေလာက္ေရာက္မွ အဆူမခံရမွာၿဖစ္လို႔ ၿမန္ၿမန္ေျပးရတယ္.. ေတာ္ပါေသးတယ္.. ၁ နာရီေရာက္သြားလို႔..ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲး Tuas က check point ကို ခ်ီတတ္ၾကတယ္.. (အန္တီတို႔လင္မယားရယ္.. ကေလးႏွစ္ေယာက္ရယ္.. အန္တီအပ်ိဳၾကီးရယ္.. အန္တီ နီနီရယ္.. မမီးရယ္. မႏၲေလး ေလးကေနလာလည္တဲ့ အစ္မဝမ္းကြဲးႏွစ္ေယာက္ရယ္..ကေလးထိမ္းဖို႔ေခၚထားတဲ့ မမေမာ္ရယ္.. အားလံုး ၁၀ ေယာက္.. camera ကိုယ္စီနဲ႔.. ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႔ ခ်ီတတ္ ကမ်င္းေၾကာထ ၾကတာ.. ) Boat ေပၚေရာက္ေတာ့ ေန႕လည္ ၂ နာရီ.. ေန ေကာင္းေကာင္းပူေနခ်ိန္.. boat စထြက္ကတည္းက ရိုက္လိုက္တဲ့ ဓါတ္ပံု ဘယ္သူတားတား တားလို႕ကိုမရဘူး.. အန္တီအပ်ိဳၾကီးက ေခါင္းေဆာင္လို႔.. အပ်ိဳေပါက္စ မမီးက ပိုဆိုးတယ္ထင္တယ္.. ထစ္ကနည္းရွိ မူးတတ္တဲ့သူက လိွဳင္းေလာက္ကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး မႈေတာင္မ မႈေတာ့ဘူး.. ပုိစ္႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ရိုက္လိုက္..အဝတ္အစား တစ္ခါဝင္လဲးလိုက္.. ေနပူလြန္းေတာ့ အသားမဲးမွာ စိုးၿပီး လိမ္းလိုက္ရတဲ့ ေနေလာင္ခံေဆးကလည္း မခံႏိုင္.. ကပ္ပတိန္ ကုလားေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်က္စိ ေနာက္ရွာမွာ.. နည္းနည္းေလးေမာလာေတာ့..အတြင္းထဲးဝင္လိုက္ အေအးေလးေသာက္လိုက္.. အာလူးေၾကာ္ေလးစားလိုက္.. ဦးဦးကေတာ့ Beer ေလးနဲ႔ ညိမ့္ေနေလရဲ႕..ၿပီးေတာ့ေၿပာေသးတယ္.. (ဒီေန႔ အိမ္မွာ Internet လိုင္းက်ပ္ေတာ့မယ္တဲ့ .. face book မွာ ဒီေကာင္မေတြ အၿပိဳင္တင္ၾကေတာ့မယ္တဲ့..) သူ႕တူမေတြအေၾကာင္းသိလို႕လိုက္ပို႕တာေနမွာ. .ညေနေဆာင္း တဲ့ထိေနဝင္ခ်ိန္မွာ ဓါတ္ပံုက ရိုက္လို႕ ကိုမၿပီးႏိုင္ေသးတာ.. ကမ္းကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ ည ၈း၃၀ ရွိေနၿပီ.. အိမ္ၿပန္ေတာ့ ကားေပၚေရာက္ေတာ့ အားလံုးက ပင္ပန္းေနၿပီ.. ဖြင့္ထားတဲ့သီခ်င္းသံ ေအးေအးေလးပဲ ၾကားေနရေတာ့တယ္.. ( မနက္ အလုပ္သြားရမယ္) ဆိုတဲ့ အေတြးဝင္လာေတာ့မွ တစ္ေနကုန္ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ အေပ်ာ္ေတြဘယ္ ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး..အိမ္ေရာက္ေတာ့ ၉း၃၀ ရွိေနၿပီ.. ခဏနား ေရးခ်ိဳးၿပီးအိပ္လိုက္တာ..တနဂၤေႏြတစ္ရက္ေတာ့ ကုန္သြားရွာတယ္..

မိုးေသာက္ၾကယ္

ငါ မေျဖတတ္ေသးပါ...

“ အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲး ??? ”
“အခ်စ္ ကဘာလဲး ဆိုတဲ့အေၿဖကို ေၿဖႏိုင္တဲ့သူက ကမာၻေပၚမွာ တစ္ေယာက္ပဲးရွိတယ္.. အဲ့ဒါ ကိုယ္ကိုတိုင္ပါဘဲး..”
“ ခ်စ္ရတာ ခက္လား ??? ”
“ခ်စ္ရတာ မခက္ပါဘူး လြယ္ပါတယ္.. ခ်စ္ၿမဲးခ်စ္ေနဖို႔သာခက္တာပါ..”
“မင္းအခ်စ္က ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲး???? ”
ငါ့ ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ကဘယ္လိုမ်ိဳးလဲး ????
(သဝန္တိုတတ္မယ္.. ခ်စ္သူကကိုယ္ကိုပဲ ဂရုစိုက္ေစခ်င္တယ္.. ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို ကိုယ့္ေဘးမွာဘဲးေခၚထားခ်င္တယ္ မ်က္စိေအာက္ကအေပ်ာက္မခံခ်င္ၾကဘူး.. အဲ့ဒါကေတာ့ အတၠၾကီးလြန္းတယ္ထင္တယ္..)
“ငါကေရာ.. ရယူပိုင္ဆိုင္ဖို႕ခ်စ္ခဲ့တာလား?? ”
(အရာရာေပးဆပ္ခ်င္တယ္.. သူခ်စ္ခ်စ္မခ်စ္ခ်စ္ ကိုယ္ကပဲခ်စ္ေနခ်င္တယ္..ခ်စ္သူအတြက္ဆိုအေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးခ်င္တယ္.. တစ္ဖတ္လူက ၾကိဳက္မွန္းမသိ မၾကိဳက္မွန္း မသိ .. ကိုယ္လုပ္ေပးခ်င္ရာကိုမစဥ္းစားဘဲးလုပ္ေပးေနတတ္တယ္..)
“ငါကေရာ.. ကိုယ္ကပဲ ခ်စ္ေနခ်င္တာလား ?? ”
(အခ်စ္မွာမ်က္စိမရွိဘူးတဲ့.. သူ႕အတြက္ဆို အရာရာကို စြန္႕လႊတ္ရဲးတယ္.. ရင္ဆိုင္ရဲတယ္.. ၿဖစ္သင့္ မၿဖစ္သင့္ လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ ကို မစဥ္းစားမိၾကေတာ့ဘူး..)
“ ငါကေရာ.. စိတ္ကစားၿပီးခ်စ္တာလား??”
(ေအးခ်မ္းတဲ့အခ်စ္.. ေပးဆပ္ေနၿခင္းလည္းမဟုတ္သလို ရယူပိုင္ဆိုင္ၿခင္းလည္း မဟုတ္ဘူး.. အသဲးကြဲးတယ္ဆိုတာမရွိဘူး.. တစ္သက္လံုးရင္ထဲးမွာထားၿပီး ခ်စ္သြားႏိုင္ၾကတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕ဆို ၅၂၈ နဲ႔ေတာင္ မွားတတ္ၾကတယ္တဲ့.. )
“ငါကေရာ.. ေမတၱာလို အခ်စ္မ်ိိဳးနဲ႔ ခ်စ္ႏိုင္လား??”
ဒါကိုေၿဖဖို႔က ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သံုးသပ္ၾကည့္ရမယ္.. ၿပီးေတာ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ အနည္းငယ္ေတာ့ လိုလိမ့္မယ္ထင္တယ္.. ...

မိုးေသာက္ၾကယ္..

ဝန္ခံပါတယ္...

Blog ေလး တစ္လၿပည့္သြားတာေတာ့ နည္းနည္းၾကာပါၿပီ.. ဒါေလးတင္ခ်င္ေနတာလည္းၾကာၿပီ.. မအားတာေရာ.. ပ်င္းေနတာေရာေပါင္းသြားလို႔ မတင္ၿဖစ္ေနတာ... အခုေတာ့တင္ၿဖစ္ပါၿပီ..Blog ေလးတင္တာလည္း သိပ္မၾကာေသးသလို စာေရးတဲ့ သက္တမ္းကလည္း Blog ေလးတင္မွစေရးတာဆိုေတာ့ ဝါ ႏုေသးတယ္လို႔ေတာင္ မဆိုႏိုင္ .. ဝါ မရွိေသးဘူးလို႔ေတာင္ေၿပာႏိုင္ပါတယ္..ဖတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေပါင္းကလည္း မ်ားတယ္လို႔မဆိုသာေပမယ့္ နည္းေတာ့မနည္းဘူးထင္တယ္.. ဒီ Blog ေလးမွာလည္း အဆင္မေၿပခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ေပါက္ဖြားလာခဲ့ရတာပါ.. ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ညီမေလး နဲ႔ ေမာင္ေလးတို႔ က blog မွာ သူတို႔ၾကိဳက္တဲ့ စာေလးေတြ ကဗ်ာေလးေတြ တင္ေနၾကေပမယ့္ စိတ္မဝင္စားခဲ့ဘူး.. အားတဲ့ခ်ိန္မွာ စာဖတ္ၿပီး အလုပ္နဲ႕ အိမ္ကို ကူးရင္းသန္းရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္ေစခဲ့တယ္..အခုေတာ့ Blog မွာ စာေလးေတြေရးဖို႔ စိတ္ပါလာတာနဲ႔ ၾကိဳးစားၾကည့္ခဲ့တာပါ.. စိတ္သာကူးလိုက္တာ ဘယ္ကစလုပ္ရမွန္းမသိလို႔ ေမာင္ေလးကို ေမးရတယ္.. ေတာ္ေတာ္ေလးေလ့လာထားေတာ့လည္း ဒီလိုၿဖစ္ရတယ္ေလ.. စာကေရးခ်င္စိတ္ရွိတယ္ က်န္တာကိုမလုပ္ခ်င္ေတာ့ .. ညီမေလးၿမန္မာၿပည္မၿပန္ခင္က ေမာင္ႏွစ္မသံုးေယာက္ တင္ဖို႔ဆိုၿပီး triple aung ဆုိတဲ့ Blog ေလးရွိတယ္.. စာေတြးသြားေရးမေရးေတာ့ မသိဘူး.. မမီး password ေတာင္မသိဘူး..ညီမေလးကေက်ာင္းဖြင့္လို႔ေက်ာင္းစာနဲ႔ နပန္းလံုးေနရေတာ့ အဲ့ဒီ Blog ေလးကိုေမာင္ေလးက စာေတြတင္ေနတယ္ေလ.. အဆင္သင့္လိုခ်င္တဲ့ မမီးက အဲ့ဒီ blog ကို ေမာင္ေလးဆီကသြားေတာင္းတယ္.. ၿပီးေတာ့ Blog title ေတြေၿပာင္း template ေတြေၿပာင္း.. မမီးစိတ္ၾကိဳက္လုပ္ေနရာကေန.. သီခ်င္းတင္တာ အဆင္မေၿပၿပန္ဘူး.. ေမာင္ေလးကို လုပ္ခိုင္းေတာ့လည္း မရဘူး..လိုခ်င္တာမရရင္ ၿပသနာရွာတတ္တဲ့ အက်င့္နဲ႔ အဲ့ဒီ triple aung ဆိုတဲ့ blog ကိုဖ်က္လိုက္ေတာ့မယ္ေၿပာလို႔ ေမာင္ေလးမွာ ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္နဲ႔ တားေနရတယ္.. (blog အသစ္သာလုပ္ပါ.. သား သီခ်င္းရေအာင္တင္ေပးပါ့မယ္) ဆိုၿပီး.. သူ႕ blog ေလးခ်မ္းသာေပးဖို႔ေၿပာရွာတယ္.. (ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ မမီးေနာ္..)Template လွလွေလးနဲ႕ blog ေလးလည္းရလာပါၿပီ.. သီခ်င္းေလးလည္း အဆင္ေၿပသြားပါၿပီ.. စာရြက္သားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ အဖံုးလွလွေလးရလာေပမယ့္ .. ဘာစာမွမေရးရေသးပါဘူး... ေရးခ်င္တာေတာ့သိတယ္.. ဘယ္ကစေရးရမွန္းမသိဘူးေလ..ဘာအေၾကာင္းအရာေရးရမွန္းလည္းမသိဘူးေလ.. စိတ္ကူးထဲးက ၿဖစ္ခ်င္တဲ့ အရာေလးကို Blog ေပၚမွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကည့္ပါတယ္.. ေရးခဲ့တာက coffee အေၾကာင္းေလးပါ.. တကယ္လဲးေရးလိုက္ေရာ.. တင္ထားတဲ့ post နဲ႔ template က ဘယ္လိုမွ သဟဇာတမၿဖစ္ပါဘူး.. template က စိတ္ကူးယဥ္ ဆန္ဆန္ တေယာ ပံုေလး.. တင္ထားတဲ့ Post က coffee အေၾကာင္း.. ေတြးသာၾကည့္ၾကေပေတာ့..ႏွစ္ခုစလံုးကိုလည္းလိုခ်င္ တစ္ခုမွလည္းမၿပင္ခ်င္သူ ဆိုေတာ့.. “ ငါ့ၿမင္း ငါစိုင္း ၊ စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္” ေပါ့ ဆက္ေရးတယ္..နည္းနည္းပါးပါး တင္ၿပီးေတာ့ blog ေလးကိုလာလည္သူေတြရွိေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့.. (ဘာဘဲးၿဖစ္ၿဖစ္ အသိအမွတ္ေတာ့ၿပဳခံရတယ္ေလ.. ) သူတို႔မွာလည္း အဆင္မေၿပခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ မမီး blog ကို သည္းခံၿပီးလာလည္က်ရွာတယ္.. စာကလည္းရိုက္ေနေတာ္ေတာ္က်တယ္ဆိုေတာ့ အမွားကပါေသး.. (ကိုယ္တိုင္ၿပင္ဖတ္သြားၾကရရွာတယ္) မတတ္သာေတာ့တဲ့ခ်ိန္က်မွ "ေနာက္က တေယာ ေလးကရႈပ္ေနေတာ့ စာေတြကို သူနဲ႔လြတ္ရာ ေရႊ႕ဖတ္ေနရတယ္"တဲ့.. နည္းနည္းကိုယ္ခ်င္စာၿပီး ေၿပာင္းေပးလိုက္ပါတယ္..background အၿဖဴေပၚမွာ အနီေရာင္ရဲးရဲး စေတာ္ဘယ္ရီးသီးေလး.. 3D ပံုေလးတင္လိုက္တယ္.. အၿဖဴေရာင္ background နဲ႔ အနီေရာင္ စေတာ္ဘယ္သီးၾကားမွာ အဆင္ေၿပမယ့္ စာလံုးအေရာင္က ေတာ္ေတာ္ရွားတယ္.. အဆင္ေၿပလွတယ္မဟုတ္ေပမယ့္ ဖတ္လို႔ရမယ့္ အၿပာေရာင္ေလးတင္လိုက္တယ္...ဖတ္လို႔ၿဖစ္ရံုေတာ့ ရတာေပါ့... (ခဏ ခဏ ၾကည့္ရင္ေတာ့မ်က္စိမြဲးမွာ) အဲ့ဒီ template လည္းဘယ္ေလာက္မွမၾကာပါဘူး.. တစ္လံုးထဲးရႈပ္ေနတဲ့ ဒီ စေတာ္ဘယ္သီးေလးကို လာလာ ခလုပ္တိုက္ေတာ့လည္း ေနာက္ဆံုး template လို႔ ဆိုႏိုင္မယ္ ထင္ရေလာက္တဲ့ ဒီ ေနၾကာပန္းပံုေလးၿဖစ္ခဲ့ရတယ္..အလွၾကိဳက္တဲ့ မမီးက်မွဘဲး.. ၿပင္လြန္းေတာ့ ဘာၿဖစ္သြားတယ္မသိဘူး.. ေအာ္.. အဆင္ေတာ့ေၿပၿပီထင္တယ္.. စာေရးမယ္ၾကံေတာ့ cbox က နတ္သမီးေလးကရႈပ္ေနေတာ့ စာေတြမၿမင္ရဘူးဆိုေတာ့ နတ္သမီးေလးလည္းဖယ္ရၿပန္တယ္.. ဒါတင္ၿပီးၿပီမထင္နဲ႕ cbox မွာစာရိုက္ေတာ့ ေနာက္ခံအဝါေရာင္မွာ စာလံုးအရာင္က အစိမ္းေရာင္ဆိုေတာ့ ရိုက္ေနတုန္းစာေတြမၿမင္ရေတာ့ အမွားပါၾကလို႔ စာလံုးအေရာင္ၿပန္ေၿပာင္းရတယ္..အဲ့ဒါလည္းသူမ်ားေၿပာလို႔သိတာ.. မေၿပာရင္မသိဘူး.. အဲ့ေလာက္ေလ့လာတာေနာ္.. တစ္ေယာက္ထဲးလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၿပီး ရႈပ္ေနတာ မမီးဘဲး.. အဆင္မေၿပတာေတြၿပီးသြားေလာက္ၿပီ ထင္ေတာ့ စာေရးမယ္လုပ္ေရာ..ပါရမီက ပါရွာေတာ့ ဘာေရးရမွန္းကို မသိတာပါ.. ေရးသမွ်က အဆင္မေၿပ.. ဝထၳဳတိုေလးေရးမယ္ဆိုေတာ့လည္း အေၾကင္းအရာက မစီေလွ်ာ္ ၊ ဇာတ္ေကာင္ စရိုက္က မေပၚလြင္ နဲ႔ ေမ်ာေနတာ.. အဲ့ဒါနဲ႔ အတင္ၿဖစ္ၿပန္ဘူး... ဒါနဲ႔ဘဲး သူမ်ား blog ေတြသြား.. စာေတြေလွ်ာက္ဖတ္.. မမီး blog ကိုေတာ့ ပစ္ထားခဲ့တယ္.. အင္း... ေၿပာေနရင္း ခုမွ စဥ္းစားမိတယ္.. ဒီအေၾကာင္းေတြ သူမ်ားသိေအာင္ ေၿပာၿပေနတာ.. “ ကိုယ့္ဂုဏ္ကိုယ္ေဖာ္ မသူေတာ္ ခုႏွစ္ပါး” ကတစ္ပါးတိုးၿပီး.. မမီးပါ ပါေနၿပီလားမသိဘူး..ဂုဏ္ေဖာ္ၿပီးေၿပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္.. အဆင္မေၿပတာေလးေတြကို နားလည္ေပးဖို႔.. ေနာင္ ထပ္ေတြ႕လာတဲ့ အဆင္မေၿပမႈေလးေတြနဲ႕ အမွားအယြင္းေလးေတြကို အားမနာတမ္းေၿပာၿပေပးဖို႔ ရည္ရြယ္ခဲ့တာပါ...အခုေတာ့ blog ေလးက အဆင္ေၿပေနေပမယ့္. အႏွစ္သာရရွိတဲ့ Blog တစ္ခုရဲ႕ အဂၤါရပ္ တစ္ခုမွမပါေသးတာကိုေတာ့ ဝန္ခံပါတယ္.. c box မွာေၿပာၾကတယ္.. “ blog ေလးကလွလိုက္တာ” လုိ႔ခ်ီးမြန္းခံရတိုင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရွက္မိသလို ရင္နင့္ေအာင္လည္း ခံစားရပါတယ္.. “ စာရြက္သားေတာ့ ေကာင္းသားဘဲး " လို႔ အခ်ီးမြန္းခံရတဲ့ ဝထၳဳစာအုပ္လို ၿဖစ္ေနလို႔..လာလည္သူေတြကိုေတာင္ အားနာမိပါတယ္.. စာဖတ္မယ္ၾကံတိုင္း ဖတ္စရာ စာက မယ္မယ္ရရ မရွိေလေတာ့ ခ်ီးမြန္းၾကရရွာတယ္.. စာေတြေတာ့ေရးထားပါတယ္..ေရးၿပီးလို႔တင္မယ္လုပ္တိုင္း မမီးေရးထားတဲ့စာက စာဖတ္သူအတြက္ သုတ မရ ရသ မရ ၿဖစ္ေနမလား ဆိုတဲ့ သိမ္ငယ္စိတ္နဲ႔ မတင္ၿဖစ္တာရွိသလို.. ငါ့စာက ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးေလဆိုတဲ့ အေတြးေတြေၾကာင့္ အၾကမ္းေတြ အၿဖစ္နဲ႔ ပံုေနခဲ့ပါတယ္.. ၾကိဳးစားၿပီးေတာ့ ေတာ့ေရးေနမယ္.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈရွိတဲ့ေန႔တင္မယ္......
မိုးေသာက္ၾကယ္...

ေတြးမိေတြးရာ...

ဒီေန႔ ရာသီဥတုက နည္းနည္းေအးတယ္.. မနက္ကတည္းက မိုးေလးတဖြဲးဖြဲးရြာေနတယ္.. အလုပ္ေလးအားလို႔ ေကာ္ဖီေလးေသာက္ရင္း အၿပင္ေလာကကိုလွမ္းၾကည့္မိတယ္ .. မိုးက သည္းသည္းမဲးမဲးရြာေနတယ္..ကားလမ္းမေပၚမွာလည္းေရေတြေဖြးေနတာပဲး..မိုးစက္ေတြၾကားထဲးမွာ ၿမင္ရတဲ့ ေကာင္းကင္ၿပင္ၾကီးက ေမွာင္ရိပ္္သန္းေနၿပီ.. မိုးစက္ေလးေတြကလည္း မွန္ကိုလာရိုက္ၿပီး ေရလံုးေလးေတြၿဖစ္ၿပီ လိမ့္ဆင္းသြားၾကပါလား.. ငယ္ငယ္တုန္းကမိုးရြာရင္အရမ္းေပ်ာ္တာဘဲး.. ေက်ာင္းကအၿပန္မိုးေရထဲးမွာ ခုန္ေပါက္ေစာ့ၿပီအိမ္ၿပန္ခဲ့တာ.. ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာမိုးရြာရင္ အိမ္ေရွ႕မွာစီးေနတဲ့ မိုးေရေတြကို ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္.. ေရေတြေပၚကို မိုးစက္ေတြက်လာရင္ က်လာတဲ့မိုးစက္ေတြေဘးကေန လြင့္စင္ထြက္လာတဲ့ေရမႈန္ေလးေတြ..ေရလံုးေလးေတြ လိမ့္ၿပီး ေရစီးနဲ႔အတူး ေမ်ာသြားတာကို ထိုင္ၾကည့္ေနတတ္တာ..မိုးရြာၿပီးခါစမွာထြက္လာတတ္တဲ့ ပလူေကာင္ေလးေတြ ကိုလိုက္ဖမ္းရတာလည္းေပ်ာ္တယ္..ၿခံထဲးမွာ ေမာင္ႏွမသံုးေယာက္ ခုန္ၿပီးဖမ္းေနလိုက္ၾကတာမ်ား.. ကေလးတို႔သဘာဝ အပူပင္မရွိ ေၾကာင့္က်မဲ့ဘဝေလးေတြကို ၿပန္ၿမင္ေရာင္မိတယ္.. လူတို႔ရဲ႕သဘာဝအရ ၿပန္မရႏိုင္ေတာ့တာကို တမ္းတမိပါတယ္.. အခုေတာ့အဲ့ဒါေလးေတြကို လြမ္းေနသလို ပလူေကာင္ေလးေတြကိုလဲးသနားမိတယ္..သူတို႔ရဲ႕အေတာင္ပံေလးေတြက ႏုႏုေလးေတြဆိုေတာ့ ဖမ္းလိုက္တဲ့အခါမွာ လက္နဲ႔ထိၿပီး ၿပဳတ္သြားတတ္ၾကတယ္..သနားလိုက္တာ တစ္ခ်ိဳ႕အေကာင္ေလးေတြကေတာ့ အေတာင္ပံတစ္ဖတ္ဘဲးက်န္တယ္ .. တစ္ခ်ိဳ႕အေကာင္ေလးေတြကေတာ့ အေတာင္ပံေတြမရွိေတာ့ဘူး ကိုယ္တံုးလံုးေလးေတြနဲ႔ .. အဲ့ဒီတုန္းက ငရဲးဆိုတာေၾကာက္ေပမယ့္ သတိမထားမိခဲ့လို႔ပါ ပလူေကာင္ေလးရယ္..အခုေတာ့နင့္အေတာင္ပံေလးၾကိဳးသြားတာ နင္ဘယ္ေလာက္နာမယ္ဆိုတာ ငါ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ပါၿပီဟာ... ဖြားဖြားကိုလည္းသတိရလိုက္တာ.. ေမၿမိဳ႕မိုးကေစြတတ္တယ္ေလ.. တစ္ပတ္လံုးမိုးေအးရင္.. မမီးတို႔ ေက်ာင္းဝတ္စံုေလးေတြ မေၿခာက္မွာစိုးလို႔ မီးေသြးမီးဖိုၾကီးဖိုၿပီး အေပၚက ဝါးၾကမ္းစကာအုပ္ေစာင္းၾကီးကိုအုပ္ ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒီေပၚမွာ မမီးတို႔ အၿဖဴနဲ႔အစိမ္းေလးေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ အေၿခာက္ခံေပးရွာတယ္.. ဖြားဖြားရယ္ မမီးလြမ္းလိုက္တာ.. မမီးတို႔နဲ႔အတူလာေနပါေနာ္.. ေမၿမိဳ႕ကၿခံထဲးမွာ သစ္ပင္ေတြစိုက္ၿပီး မမီးတို႔မိသားစုနဲ႕ အတူေနခ်င္ေပမယ့္ မမီးတိ႔ုက အေဝးေရာက္ေနေတာ့. ဖြားဖြားမွာ မေပ်ာ္တဲ့ေနရာမွာသြားေနရရွာတယ္.. ဒီဇင္ဘာ အိမ္ၿပန္ရင္ဖြားဖြားနဲ႔အတူ ေမၿမိဳ႕အိမ္မွာေနၾကမယ္ေနာ္..

ေတြးလာလိုက္တာ ဘယ္ေတြေရာက္ကုန္မွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး.. ေကာ္ဖီေတြေတာင္ေအးကုန္ၿပီ..
မိုးကေတာ့မတိတ္ေသးပါဘူး..မိုးဖြဲးေလးက်ေနတုန္း..

မိုးေသာက္ၾကယ္...

ေနၾကာခင္းေလး အေၾကာင္း....

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ကအေၾကာင္းေလး ေၿပာေနရင္းကေန ငယ္ငယ္ကစိုက္ခဲ့တဲ့ ေနၾကာခင္း ေလး အေၾကာင္းစကားစပ္မိလို႔ေတာင္ ေၿပာၿဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္...

ေနၾကာက စက္တင္ဘာလေလာက္မွာ စၿပီးစိုက္ပ်ိဳးရတာ.. မမီးလည္းေသခ်ာေတာ့မသိဘူးေနာ္.. ဒါေပမယ့္ မမီးစိုက္လိုက္တဲ့ ေနၾကာခင္းေလးကေတာ့ မတ္လ ေလာက္မွာ စိုက္လိုက္တာ..စိုက္လိုက္တဲ့ေနရာကလည္း စေတာ္ဘယ္ရီ အခင္းၾကားထဲးမွာေလ .. ေနၾကာပင္ေတြကၿဖစ္လိုက္တာ.. အပင္ကအရမ္းလည္းသန္တယ္.. ၿဖစ္မွာေပါ့ စေတာ္ဘယ္ရီ ခင္းထဲးကို ဖ်န္းသမွ်ေဆး.. သူကရေနတာကိုး.. အဖူးေလးေတြဖူးေတာ့လည္း ၾကိဳက္တဲ့အဖူးေလးကိုခ်န္ၿပီး မၾကိဳက္တဲ့အဖူးေတြကို စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ေခၽြတာေပါ့.. အပြင့္ေလးေတြပြင့္လာေတာ့လည္း ေနၾကာပြင့္ေတြက အၾကီးၾကီးေတြ .. လွလည္းအရမ္းလွတယ္..စိုက္တဲ့ေနရာက အိမ္က အုတ္တံတုိင္းနားေလ အပြင့္က အုတ္တံတိုင္းေက်ာ္ပြင့္ေတာ့ ၿခံအၿပင္ကေနကိုၿမင္ေနရတယ္.. အိမ္လာသမွ်လူေတြတင္ဘယ္ဟုတ္မလဲး လမ္းသြားလမ္းလာပါ ေနၾကာပင္ကိုမၾကည့္ဘဲးမေနႏိုင္ၾကဘူး.. ၾကည့္ၾကည့္သြားၾကတာ..အဲ့ဒါေလးကိုဘဲးေပ်ာ္ေနတာ..

အိမ္ကေမေမတို႔ကလည္း စိုက္ခါစေတာ့ အခ်ိန္အခါမဟုတ္စိုက္လို႔ အၿပစ္ေၿပာခ်င္ေပမယ့္ အပြင့္ၿမင္ေတာ့ မေၿပာရက္ၿဖစ္ေနၾကတာ..

အိမ္ကိုလာတဲ့သူတိုင္းကလည္းေနၾကာခင္းကို အားက်ေနၾကတာ..

ဟဲး.ဟဲး.. မမီးမ်က္ႏွာလည္းေနၾကာပြင့္လိုဘဲး စပ္ၿဖဲးၿဖဲးနဲ႔ၿဖစ္ေနတာေပါ့..

ေနၾကာပြင့္ေတြလည္းေရာ္ၿပီး ရင့္လာေတာ့ ခုတ္လည္းခုတ္ေရာ..ဟာ..ခဲးေလသမွ် သဲးေရၾကပါ ဘဲး..အရွက္ကိုကြဲးေရာ..ေနၾကာေစ့တိုင္းမွာအဆန္ပါမလာဘူး.. အကုန္ပိန္ေညွာင္ေနတာဘဲး..ပြင့္လိုက္တဲ့အပြင့္ၾကီးမွအားမနာ တကယ္တစ္ေစ့မွ အဆန္မပါလာဘူး.. အမ်ိဳးကိုၿပဳတ္ေရာ.. ထပ္ေတာင္စိုက္ဖို႔မ်ိဳးေတာင္မရဘူး..

မိုးေသာက္ၾကယ္

သတိရလွ်က္ပါ GTC

အခုလိုအလုပ္ထဲးေရာက္ေတာ့ ငယ္ငယ္ ကလြတ္လြတ္လပ္လပ္ နဲ႔ အပူပင္ကင္းခဲ့တဲ့ဘဝေလးကို ၿပန္တမ္းတမိတယ္…ေတြးမိတိုင္း ၿပန္လိုခ်င္မိတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႕ရယ္..
Engineer ၿဖစ္လာမယ့္သူေလာင္းလွ်ာေတြကို Drawing သင္ေပးခဲ့တဲ့ လက္ဦးဆရာ ဆရာဦးၿမတ္သူ ရဲ႕ေက်းဇူးကိုလဲး ေအာက္ေမ့မိပါတယ္.. ISO ပံုေတြဆြဲးတုိင္းမွာ Dimension မလိုတာကိုေမးမိတိုင္း “ လိုလို႔လား” လို႔ ၿပန္ေမးတတ္တဲ့ ဆရာအသံကို မွတ္မိေနေသးတယ္..Drawing Paper မွာ ခဲးရာေတြနဲ႔ ညစ္ပတ္ေနရင္လဲး သတင္းစာ စကၠဴနဲ႔တူေနၿပီလို႕အေၿပာခံရတယ္..ခဲးသားကိုတစ္မ်ိဳးထည္းသံုးရင္၊ ခဲးတံခၽြန္တာမွားေနရင္ အၿမဲးလက္ေခါက္ရိုက္တတ္တဲ့ ဆရာ့ေက်းဇူးေတြမေမ့ႏိုင္ပါဘူးဆရာ... အတိုင္းအတာေလးလြဲးသြားလို႔ သီခ်င္းေလး ဆိုမိပါတယ္.ခဲးဖ်က္နဲ႔ထုခံရတယ္.. “ နည္းနည္းေလးေတာ့လြဲးေနတယ္..လြဲးလြဲးေလးဘဲးေကာင္းပါတယ္..” ဟီး… ေတာ္ေသးတယ္ ခဲးဖ်က္က ေသးေသးေလးမို႕လို႕…
1st year ေက်ာင္းစတတ္ေတာ့လည္း roll-call လာေကာက္သလိုနဲ႔ နာမည္ေတြအကုန္လိုက္ေမးသြားတဲ့ ကိုမ်ိဳးၿမင့္ေဇာ္.. အေအးဗူးလုေသာက္သြားတာ ၿပန္ေပးရမွာမေမ့နဲ႔.. Chemistry သင္တဲ့ ဆရာမ ေဒၚယဥ္ေမသန္႔ အခ်ိန္မွာ ၿငိမ္ေနလို႔ စာၾကည့္ေနလားဆိုၿပီး အေနာက္တန္းကေနလာေခ်ာင္းတဲ့ ရန္ေနာင္ဗိုလ္ေရ..ပံုဆြဲးေနတာေတြ႕ေတာ့ နင္ ငါ့အစ္မ (ဆရာမ)ကိုၿပန္မတိုင္တာ ငါကံေကာင္းတယ္..ငါ့ပံုဆြဲးေနတာသူမသိဘူးဟ ..စာကလည္းစိတ္မဝင္စားလို႔ပါ.. အစ္မသင္ေနတာဆိုေတာ့ အတန္းကလည္းမလစ္ရဲးဘူးေလဟယ္.. လစ္ရင္ ေမေမနဲ႔တိုင္မွာဟ..
မင္းကိုကိုေမာင္ေရ.. စာသင္ခံုေရွ႕က state ေပၚမွာ နင္ model ေလွ်ာက္တာ အမွတ္ေပးတဲ့ ဒိုင္က ငါရယ္၊ အိၿမတ္ၿဖိဳးေဇာ္ ရယ္ သက္ေဆြဇင္ရယ္ေလ.. ေခါက္ထီးအမဲးေရာင္နဲ႔ ၿပိဳင္ဘက္ကင္းတဲ့ ၾကက္ဆင္မယ္ နင့္ကို ငါတို႔ဒိုင္ေတြေရြးခဲ့တာေလ မွတ္မိေသးလား…
သက္ေဆြဇင္ေကာင္မစုတ္ေရ.. ဆရာကန္ေတာ့ပြဲး ေန႔က နင္နဲ႔ငါနဲ႔ ရိုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြ နင္ငါ့မေပးဘဲးအကုန္သိမ္းသြားတာ.. ေကာင္မစုတ္ေလး..အဲ့ဒီပံုေတြအခုဘယ္မွာလဲး..
အိပုန္႔အစုတ္ပလုပ္မေရ.. နင္နဲ႔ ခိုင္ေမာ္ေသြး ခ်ိန္းေတြ႕ၿပီးေလွ်ာက္လည္တာေလ.. နင့္ထမင္းခ်ိဳင့္ နဲ႔ ငေသြးလြယ္အိတ္ကို ငါ့ဆီေပးထားခဲ့ၾကတာ.. အတန္းဆင္းလို႔အိ္မ္ၿပန္ခ်ိန္ေတာင္ေရာက္မလာဘူး
အိမ္ၿပန္ရမွာေတာင့္ေမ့ေနၾကတယ္.. နင္တို႕ထမင္းခ်ိဳင့္နဲ႔ လြယ္အိတ္ကို အေလးခံၿပီး မႏၲေလးထိ သယ္သြားရတယ္..နင့္ခ်ိဳင့္ကနံမွာစိုးလို႔ငါ့မွာေဆးေပးရေသးတယ္ .. ေနာက္ေန႔မနက္ေတာ့ Canteen ကို ငေသြးေရာက္လာတယ္.. ရုပ္က စပ္ၿဖဲးၿဖဲးနဲ႔ “ လြယ္အိတ္ထဲးမွာအခန္းေသာ့ပါသြားတာ ငါညကအခန္းထဲးဝင္လို႔မရလို႔ သူမ်ားအခန္းမွာ အိပ္ရတယ္” တဲ့ မ်က္ႏွာေတာင္မသစ္ခဲ့ဘူးထင္တယ္..ညစ္ပတ္လိုက္တာ ငေသြးရာ…
မနက္ဆိုလဲး ေစာၾကီး ၅ နာရီေလာက္ထ ေရခ်ိဳးအဝတ္စားလဲးၿပီးတာနဲ႔ ေရႊမန္းေမလာမယ့္ ၈၂ လမ္း ၃၄ လမ္းေထာင့္ကိုသြားေစာင့္ရတယ္.. ငါမလာေသးရင္ ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ့ အမ္မီေအာင္ဆန္းေရ..ငါနင့္ကိုလည္းသတိရပါတယ္.. မွတ္မိေသးလား..နင္စားခ်င္တဲ့canteenကို တစ္ခါေလာက္လိုက္စားေပးပါဆိုလို႔ လိုက္စားတာ ၾကာစံေၾကာ္က သာေရပင္ကိုေၾကာ္ထားအလိုဘဲး
ဝါးမရလို႕ ငါ့မနက္စာက ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔ၿပီးခဲ့ရတာ .. နင္ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္ဟာ..
မနက္ New Country ကိုေရာက္တာနဲ႔ ေက်ာင္းကားေတြေပၚဆင္းလာၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ မိတ္ဆက္သံေတြၾကားရေတာ့တာပါဘဲး.. မေၿပာေတာ့ပါဘူး.. မၾကားသာတဲ့အသံေတြမိုေလ..
ငါေတာ္ေတာ္ဆိုးခဲ့တာေနာ္.. အတန္းထဲးမွာ ထိုင္ေတာ့ေရွ႕ဆံုးကခံုမွာ ..ဆရာမေတြေရာက္ၿပီးမွ ငါအၿမဲးေရာက္တယ္.. အတန္းကလည္းလစ္လုိက္တာမေၿပာပါနဲ႔ အတန္းမွတ္မိတာေတာင္ ေက်းဇူးတင္ၾကရမယ္.. ငါမတတ္ခ်င္လို႔မဟုတ္ပါဘူးဟာ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ေနရာက်ယ္က်ယ္ထိုင္ရေအာင္လို႔ပါ.. ေနာ္ အိပုန္႕ ၊ အိမြန္မြန္မ်ိဳး တို႔ ၿဖဳၿဖဳသင္းတို႔ေရ..
ၿပန္ရင္ ေက်ာင္းကားေနရာ အၿမဲးေပးတဲ့ ပိုင္ၿဖိဳးသူေရ..ငါလဲးနင့္ကုိမေမ့ပါဘူး.. နင့္ရည္းစားေပါင္းမ်ားစြာရဲ့ အေၾကာင္းကို ငါမၿငီးအၿငဴ နားေထာင္ေပးရတယ္..ပ်က္သြားတဲ့ရည္းစားအေရအတြက္ကိုလည္း လက္ခ်ိဳးေရတာ နင့္လက္မေလာက္လို႔ ငါ့လက္ပါ ငွားခဲ့ရတယ္ ေကာင္စုတ္..
ေက်ာက္ဆည္ကေန မႏၲေလး အၿပန္ ၿမစ္ငယ္တံတားထိပ္မွာေက်ာင္းကားရပ္တိုင္း ငါဝယ္တဲ့ ငံုးဥက ငါကိုမစားရဘူး . “ ငံုဥက ငံုးမဖင္ကထြက္တာ .. ငံုးမကညစ္ပတ္တယ္.. ဥၿပီးတာေတာင္ငံုးဥကို ဖင္နဲ႔ဖိခဲ့ေသးတာ” .. ဘာညာ ဆုိၿပီး ငါရြန္ေအာင္ေၿပာၿပီး ငါ့ငံုးဥေတြ လုစားသြားတဲ့ အမ္မီေအာင္ဆန္း. စိုးပိုင္. စိုင္းလိန္တစ္. ပိုင္မင္းဟန္.. နင္တို႔ေတာ္ေတာ္တရာၾကတယ္ေနာ္…..
ငါကေတာ့သတိရပါတယ္.. ဒီလိုေနရာမ်ိဳးေရာက္ေနလို ၿပည့္စံုေပမယ့္.. အရင္ကလိုေပ်ာရႊင္မႈမ်ိဳး မရေတာ့ဘူးဟ.. နင္တို႔ကေတာသိမွာမဟုတ္ဘူး.. အစုတ္ပလုပ္ေတြေရ.. ငါ December မွာေတာ့ၿပန္လာမယ္.. ငါ့ကိုလာၾကိဳၾကေနာ္…

မိုးေသာက္ၾကယ္...