ပုန္းညက္ပန္းသည္ ဝါဆိုလ၏ ရာသီပန္းၿဖစ္သည္။ ဝါဆိုလ၏ သဘာဝကို “ ဝါဆို၊ ဝါေခါင္ႏွစ္လသည္ ဝႆာနဥတုမည္၏။ ဤ ဝႆာနဥတု၌ စိုစြတ္၏။ ပူတံု ေအးတံု ရွိ၏။ အိုက္၏။ ေကာင္းကင္၌ မိုးတမ္မၿပက္ရွိ၏။ အေနာက္ေလက်တတ္၏။ နတ္သမီးကြမ္းေဆးစေသာ ပိုး၊ မွတ္ ၊ ၿခင္၊ ဖား အစရွိသည္တို႔ ေပါမ်ားကုန္၏။ ထိမ္၊ မအူ ၊လက္ထုတ္ ၊ ဆပ္သြား၊ မုေလး ၊ ပုန္းညက္ စေသာ ပန္းတို႔သည္ ပြင့္ကုန္၏။ ၿမစ္ေရတို႔သည္ ၿပည့္လွ်ံကုန္၏။ ေရအိုင္ ၊ ေရကန္ စသည္တို႔၌ ၾကာၿဖဴၾကာညိုတို႔သည္ ပြင့္ၾကကုန္၏။ ေၿမၿပင္၌ မိုးေရၿဖင့္ မထင္ရွားကုန္ေသာ ကုန္းၾကည့္ရွိကုန္၏။ စပါးပင္တို႕ၿဖင့္ တင့္တယ္ကုန္၏။” ဟူ၍ ဥတုေဘာဇနသဂၤဟက်မ္းတြင္ ဖြဲ႕ဆိုထားသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ပုန္းညက္ပန္းသည္ ဝါဆိုလ၏ အဆင္တန္ဆာတစ္ပြင့္ၿဖစ္သည္ကို အထူးသတိေပးသည္။ ဒိပကၤရာၿမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ သုေမဓာရွင္ရေသ့တို႔ ခရီးလမ္းညွိဖို႔ရာ အရပ္သို႔ ၾကြလာေတာ္မူေသာအခါ လူတို႔က ပန္းအမ်ိဳးမ်ိဳးၿဖင့္ ၾကဲေၿမွက္ပူေဇာ္ၾကေလသည္ ။ ဤပန္းတို႔တြင္ ပုန္းညက္ပန္းလည္း ပါေလသည္။ ပန္းအမည္တို႔ကုိ ေထာက္ရႈေသာ္ ဝါဆိုလဆီတြင္ ၾကြလာသည္ဟု မွတ္ယူဖြယ္ရွိေပမည္။
စာေပပညာရွင္တို႔ မွတ္တမ္းရွိခဲ့သည္မွာ “ ပန္းမ်ားလႈင္ၾကဴဳ ၊ မဥၥဴေရႊခက္ ၊ ပုန္းညက္ၾကိဳင္သင္း ၊ ပဥၥင္းေတာ္ပြဲး၊ သဲးသဲးအုတ္ေအာ္ ၊ ရႊင္ေပ်ာ္လွည့္ပတ္ ၊ ကရကဋ္ႏွင့္” ဟူ၍ တစ္နည္း ၊ “ ပုန္းညက္အနန္း ၊ ႏွင္းဆီပန္းႏွင့္ ၊ စခန္းၾကိဳင္သင္း ၊ ရဂံုတြင္းမွာ” ဟူ၍ တစ္ဖံု ၊ “ဝါဆိုေခၚမွတ္ ၊ ကရကဋ္ဝယ္ ၊ နကၡတ္မိုးယံ ၊ ျပုဗၺာသာဠ္တို႔၊ လတံနီလ်က္ ၊ ေရာင္ၿခည္ယွက္က ၊ ပုန္းညက္ထိန္ထိန္ ၊ ပြင့္ခ်င္းလိမ္ခဲ့ ၊” ဟူ၍ တစ္ၿဖာ ေရွးပညာရွင္တို႔ စာေပမွတ္တမ္းၿပဳခဲ့ၾကသည္ ။
(ဝါဆိုလတြင္ ယုဂန္ေတာင္ အထြတ္အဖ်ာ၌ ၿပဳပၸာသန္နကၡတ္ႏွင့္ လၿပည့္ဝန္းတို႔ ႏွစ္ပါးသည္ ထြန္းေတာက္ၾကပါသည္ ။ ထိုအခါ ပုန္းညက္ပင္တို႔မွ အဖူးအငံုတို႔သည္ ညွာတံကေလးမ်ားႏွင့္ ထြက္ေပၚလာၾက၍ ပြင့္ၾကေသာေၾကာင့္ သင္းပ်ံ႕ေသာ ရနံ႕သည္ ၿဖာထြက္လ်က္ရွိပါေတာ့သည္။ ) ငယ္ငယ္ ကက်က္ခဲ့ရတဲ့ ၁၂ ရာသီပန္း ကဗ်ာက စကားေၿပေလးေလ.. မွတ္မိတာေလး ခ်ေရးထားတာ စာေရးသူကေတာ့ ကင္းဝန္မင္းၾကီး. ထင္တယ္..ေမ့သြားၿပီ.. ေကာင္းေကာင္းမမွတ္မိေတာ့ဘူး..
ဒီစာေလးကို ေရးေနရင္းငယ္ငယ္က ေက်ာင္းမွာက်င္းပတဲ့ ဝါဆိုပန္းကပ္ပြဲးကို သတိရမိတယ္.. ကိုယ္စီကိုယ္စီ ဝါဆိုပန္းေတြကိုင္ၿပီးသက္ဆိုင္္ရာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို အတန္းသားအားလံုးနဲ႔ အတူ ဝါဆိုပန္းသြားကပ္ၾကတဲ့ ပံုရိပ္က မ်က္လံုးထဲးမွာလာေပၚေနတုန္းပဲး...
မိုးေသာက္ၾကယ္..
